|
|
Defibrylator jest to urządzenie medyczne służce do przeprowadzania zabiegu defibrylacji serca. Po raz pierwszy metody defibrylacji użyto w roku 1899 przez dwoch lekarzy z uniwersytetu w Szwajcarii. Odkryli iż niewielkie ładunki elektryczne mogą powodować migotanie komór u psów, natomiast większe wyładowania powodóją odwrócenie tego stanu. W stosunku do ludzi defibrylator zastosowano w roku 1947.
Do defibrylatora podącza się dwie elektrody za pomocą których dostarcza się do serca prądu stałego o energii od 150 do 360J co ma powodować wyeliminowanie zaburzeń spowodowanych nierównomiernymi impulsami elektrycznymi i przywrócenie równomiernej pracy serca.
Defibrylatory ze względu na miejsce przyłożenia elektrod możemy podzielić na:
- wewnętrzne - elektrody przykładane bezpośrednio do serca, stosowane głównie w salach operacyjnych gdzie łatwo i szybko można otworzyć klatkę piersiową pacjenta
- zewnętrzne - najczęściej elektrody są przylepiane na klatkę piersiową
Podział ze względu na sterowanie:
- defibrylator automatyczny
- defibrylator półautomatyczny
- defibrylator manualny
Podział ze względu na zasilanie:
- sieciowe
- akumulatorowe
- akumlatorowo-sieciowe
|
